...the mute

a wiec miała byc wycieczka,ale skoro samochód pokazał nam...kontrolkę, to stwierdzilismy,ze idziemy na piechotę na pkp do innego miasta (było jeszcze 1,5h do pociągu i 6km do przejścia), miła polna droga, ciepły dzień, piękna polska wieś rodem z okładek prlowskich czasopism...świerszcze, góry w oddali,las, pola i kolega...- gada, gada, gada, gada, czasem marze o tym,żeby poznać jakąś niemowę- dziś własnie mi to uświadomił,że idąc pieszo, mając tak piękne widoki przed oczyma, nie chce mi sie słuchać o niczym- chce iść w ciszy- CISZY przerwanej co najwyżej cykaniem świerszczy czy śpiewem slowika, nie chce mi sie mówić (m.in dlatego,ze sie poce i oszczedzam siły i płyny) tylko PODZIWIAC. Tutja niestety równowaga jest zachwiana, czasem anegdotka dotyczaca właśnie robionej rzeczy, odnosząca się do sytuacji (i tak dalej dalej dalej...) jest męcząca szczególnie gdy nie pomagają żadne protesty. I tak uslysze to co mam usłyszeć, nawet jesli wcale nie chce mi się słuchać... czasem cisza jest pożądana,ale niestety niedostępna i słyszy sie tylko komentarze o jeżynach rosnących przy drodze i każdej chmurce-po co mi opis? przecież widze!!. Brakowało mi jednak kogoś cichego- nagle zatęskniłam za kimś kto mówi mniej a wygląda bardziej tajemniczo i jedyne co moge w nim czytać to wyraz oczu-jest to o niebo bardziej pociagające zachowanie niż takie wyjasnianie wszystkiego...